W 1883 roku Józef Rostafiński (1850–1928), botanik i profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, ogłosił ankietę dotyczącą użytkowania roślin i ich lokalnych nazw na ziemiach polskich. Pytania odnoszące się do około 130 gatunków znalazły się w najpełniejszej wersji ankiety. Dwa z pytań dotyczyły roślin używanych w magii miłosnej oraz w obrzędowości ślubno-weselnej. Artykuł analizuje odpowiedzi z ankiet, by pokazać, jak ludność wiejska wykorzystywała te rośliny w praktykach miłosnych i weselnych. Informacje na temat tej grupy roślin zawarto w 49 listach od co najmniej 45 osób. Dane pochodziły z 78 miejscowości. Uzyskano 103 rekordy: dotyczyły 36 gatunków i 2 taksonów zidentyfikowanych do rangi rodzaju. Spośród gatunków używanych w magii miłosnej najczęściej wymieniano lubczyk ogrodowy Levisticum officinale. Roślin używanych podczas ślubów dotyczyły 34 rekordy. Najczęściej używana była ruta zwyczajna Ruta graveolens – do wianka panny młodej lub do małych wianków kładzionych przez księdza na głowy młodej pary podczas ślubu. Roślin używanych w czasie wesel dotyczyło 56 rekordów, w tym aż 46 odnosiło się do składników roślinnych potraw weselnych, z których najpopularniejsze było proso zwyczajne Panicum miliaceum, używane do gotowania weselnej kaszy jaglanej. Wśród gatunków egzotycznych ryż siewny Oryza sativa i kawa arabska Coffea arabica były sporadycznie używane do potraw i napoju. Do dekoracji strojów, potraw lub sal weselnych wykorzystano 7 gatunków (10 rekordów).