OPIS PRZYPADKU
Profilaktyka samookaleczeń w jamie ustnej u dziecka z zespołem Stüve-Wiedemann
 
Więcej
Ukryj
1
Specjalistyczna Praktyka Dentystyczna, Warszawa
2
Poradnia Ortodontyczna dla Dzieci, Instytut Matki i Dziecka, Warszawa
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Michał Sobczak
m.sobczak2@gmail.com
Data nadesłania: 06-04-2019
Data ostatniej rewizji: 09-04-2019
Data akceptacji: 23-04-2019
Data publikacji: 29-04-2019
 
Pol Stom Dziec 2019;4(1):26–30
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Samookaleczenia mogą być związane ze znaną chorobą, na którą cierpi pacjent lub stanowić jeden z pierwszych objawów zaburzeń psychicznych. W przypadku urazów w jamie ustnej w piśmiennictwie odnajdujemy przykłady zastosowania różnych aparatów ortodontycznych w celu ochrony języka, policzków lub warg. Przedstawiono sześcioletnią obserwację 12-letniej dziewczynki z zespołem Stüve-Wiedemann (STWS), skierowanej w wieku 6 lat z powodu częstych przewlekłych urazów języka i dna jamy ustnej. Po leczeniu zachowawczym pacjentkę zaopatrzono w górną i dolną ruchomą szynę okluzyjną. Aparaty zostały wykonane z rekonstrukcją zgryzową. Pacjentka i jej rodzice zostali poinstruowani, aby używać ich przez najdłuższy możliwy czas w ciągu dnia i w nocy. Szyny zostały zaakceptowane bardzo dobrze. Osiągnięto znaczącą poprawę stanu języka. Nowe obrażenia miały miejsce tylko wtedy, gdy szyny nie były używane. W okresie 6 lat wykonano 3 komplety szyn w celu adaptacji do zmieniających się warunków zwarciowych. Urządzenia te pozwoliły uniknąć przypadkowego samookaleczenia języka, wpływając na poprawę jakości życia pacjentki.
ISSN:2451-3563