Przyszłość, kryzys, i przyszłość Replay Story
 
Więcej
Ukryj
1
Faculty of Philology, University of Wrocław, Polska
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Eleonora Teresa Imbierowicz   

Faculty of Philology, University of Wrocław, Polska
Data nadesłania: 25-10-2020
Data ostatniej rewizji: 16-12-2020
Data akceptacji: 16-12-2020
Data publikacji: 31-03-2021
 
Studia Humanistyczne AGH 2021;20(2):85–95
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Artykuł opowiada o replay story zdefiniowanym przez Janet Murray. Replay story – gra oparta na powtarzaniu i opowiadająca historię poprzez dostęp do każdego wyboru powodującego rozgałęzienie w jej fabule – miała uczynić gry najważniejszym medium narracyjnym kolejnej epoki literackiej. Szybko jednak pojawiła się uzasadniona krytyka: nie każdą fabułę należy opowiadać z użyciem replay story; szczególnie kontrowersyjne efekty można uzyskać używając jej do opowiadania o sytuacjach granicznych. Wraz z krytyką pojawiły się próby rozszerzenia możliwości narracyjnych gier przez ograniczanie powtarzania; a jednak w ostatnich kilku latach widać powrót do powtarzania jako środka literackiego. Wiele nowych gier oferuje dodatkową zawartość przy ponownym rozegraniu; bywają nawet gry świadome, że się w nie grało i zmieniające swój świat zgodnie z tym, co już w nim miało miejsce. Stąd pojawia się możliwość upatrywania – mimo słów Iana Bogosta sprzed trzech lat, który diagnozuje nadejście kresu rozwoju gier narracyjnych – przyszłości gier, ponownie, w replay story.
ISSN:2084-3364