Motyw Ahaswera w twórczości Aleksandra Wata. Od figury zbiorowości do znaku jednostkowości
 
Więcej
Ukryj
1
Instytut Filologii Polskiej, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Polska
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Karolina Król   

Instytut Filologii Polskiej, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Polska
Data nadesłania: 27-09-2020
Data ostatniej rewizji: 31-12-2020
Data akceptacji: 05-01-2021
Data publikacji: 30-03-2021
 
Studia Humanistyczne AGH 2021;(1):75–90
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Artykuł stanowi analizę motywu Żyda Wiecznego Tułacza w twórczości Aleksandra Wata. Autorka sięga po teksty, które w dotychczasowych badaniach dotyczących tego tematu były pomijane. Ważną częścią refleksji na temat motywu Ahaswera stanowią listy do żony oraz notatnikowe zapisy poety. Postać Żyda Wiecznego Tułacza w twórczości Aleksandra Wata przechodzi drogę od figury zbiorowości do znaku losu jednostki. Ahaswer staje się jedną z figur kultury, które Wat czyta przez pryzmat swojego życia. Z czasem w twórczości Wata Ahaswer zostaje obdarzony poczuciem winy i koniecznością odpokutowania swoich grzechów. Chronologicznie ostatnie teksty podejmujące tę problematykę pozwalają na podjęcie próby interpretowania postaci Ahaswera jako figury nowoczesnej.