"Loser culture" and [beep] generation based on poetic works by Tomasz Bąk
 
More details
Hide details
1
AGH, Wydział Humanistyczny, Polska
CORRESPONDING AUTHOR
Martyna Sadowska   

AGH, Wydział Humanistyczny, Polska
Submission date: 2019-11-28
Final revision date: 2020-01-16
Acceptance date: 2020-02-01
Publication date: 2020-03-30
 
Studia Humanistyczne AGH 2020;19(1):85–104
 
KEYWORDS
TOPICS
ABSTRACT
In my article I want to focuse on phenomenon which functions as “loser culture”. In addition, the purpose of these thoughts will be characteristics untypical community of “losers” and their the most recognizable antihero, whose Tomasz Bąk called “human cunt”. The basic example belonging to the broadly defined "loss" will be the poetic work of the contemporary Polish poet: Tomasz Bąk. The starting questions for my thoughts will be the following fundamental problems: 1. Did the phenomenon of "loser culture" really occur in Poland? 2. If so, what is it and what are its characteristics? 3. Who are the community of “losers” and the “human cunt”? 4. What social, economic, political and cultural consequences do the phenomenon have? I hope that the answer to the mentioned problems help to characterize "loser culture".
 
REFERENCES (36)
1.
Bauman, Zygmunt. 2011. 44 listy ze świata płynnej nowoczesności, Kraków: Wydawnictwo Literackie.
 
2.
Bauman, Zygmunt. 2007. Płynne życie, Kraków: Wydawnictwo Literackie.
 
3.
Bąk, Tomasz. 2016, [beep] generation, Poznań: Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury (Poznań).
 
4.
Burszta, Wojciech Józef. 2008. Czy obciach jest uniwersalny?, w: Jacek Nowiński (red.), Moda na obciach, Elbląg: Wydawnictwo Wilk Stepowy.
 
5.
Cool Kids of Death. 2002. Cool Kids of Death, (CD) Warszawa: Sissy Records.
 
6.
Czeszewski, Maciej. 2006. Słownik polszczyzny potocznej, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
 
7.
Drozdowski, Rafał. 2010. Kultury na jałowym biegu. Uwagi na temat ograniczeń i perspektyw kultur oporu w społeczeństwie poszukujących nowych form uspołecznienia, „Kultura Współczesna” 2: 24-34.
 
8.
Drozdowski, Rafał. 2009. Obraza na obrazy. Strategie społecznego oporu wobec obrazów dominujących, Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo.
 
9.
Dziamski, Grzegorz. Wartością sztuki krytycznej jest to, że wywołuje dyskusje, „Gazeta Malarzy i Poetów” 2-3: 39-40, źródło: http://witryna.czasopism.pl/ga....
 
10.
Figa, Anna. 2015. Nikt – nowy Każdy polskiej prozy najnowszej? Figura wyparcia, wstrętu i obrzydzenia, w: Wanda Dittrich, Mariusz Hybiak, Mariusz Wirski i Magdalena Zegarlińska (red.), Wstręt i obrzydzenie, Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego.
 
11.
Glosovitz, Monika, Dawid Kujawa i Tomasz Bąk, 2016. To nie jest kolejna rozmowa dla oswojonych, „ArtPapier” 3.
 
12.
Halberstam, Jack. 2018. Przedziwna sztuka porażki, Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej.
 
13.
Januszkiewicz, Michał. Obciach jako kategoria kulturowo-społeczna, w: Jacek Nowiński (red.), Moda na obciach, Elbląg: Wydawnictwo Wilk Stepowy.
 
14.
Kaczmarski, Paweł. 2017. Trzy zgrzyty albo o prekarności w nowej poezji, w: Tomasz Dalasiński i Klaudia Muca (red.), Doświadczenie negatywne w poezji polskiej XXI wieku, Toruń: Inter-. Literatura-Krytyka-Kultura.
 
15.
Kaczmarski, Paweł i Marta Koronkiewicz (red.). 2016, Zebrało się śliny, Wrocław: Biuro Literackie.
 
16.
Kaczmarski, Paweł i Szczepan Kopyt, Jaśnierynek. (Spóźnione) uwagi o „[beep] generation”, „Praktyka Teoretyczna”.
 
17.
Kristeva, Julia. 2007. Potęga obrzydzenia. Esej o wstręcie, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
 
18.
Łebkowska, Anna. Jak ucieleśnić ciało: o jednym z dylematów somatopoetyki, „Teksty Drugie” 2011, 4: 11-27.
 
19.
Masłowska, Dorota. 2018. Inni ludzie, Kraków: Wydawnictwo Literackie.
 
20.
Miejski Słownik Slangu i Mowy Potocznej. 2019.
 
21.
Najder, Łukasz. 2018. Przegryw: Przegraj jak najlepiej, „Dwutygodnik”.
 
22.
Nycz, Ryszard. 2017. Kultura jako czasownik. Sondowanie nowej humanistyki, Warszawa: Instytut Badań Literackich PAN.
 
23.
Pęczak, Mirosław. Meandry popkultury, „Polityka”.
 
24.
Ronduda, Łukasz. Strategie subwersywne w sztukach medialnych, Kraków: Wydawnictwo RABID.
 
25.
Sadulski, Bartosz. 2018. Przegryw: Beata Pawlikowska od Depresji. Rozmowa z Kamilem Fejferem, Małgorzatą Halber, Pawłem Żukowskim, „Dwutygodnik”.
 
26.
Sennet, Richard. 2013. Razem. Rytuały, zalety i zasady współpracy, Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA.
 
27.
Skowronek, Katarzyna. 2011. Językoznawstwo subwersywne, „Annales Academiae Paedagogicae Cracoviensis” 107: 30-40.
 
28.
Skurtys, Jakub. 2017. Widma terroryzmu w polskiej poezji najnowszej, w: Tomasz Dalasiński i Klaudia Muca (red.), Doświadczenie negatywne w poezji polskiej XXI wieku, Toruń: Inter-. Literatura-Krytyka-Kultura.
 
29.
Sowa, Jan. 2010. Co jest wywrotowe? Prus w Audi, Marks w telewizji?, „Kultura Współczesna” 2: 11-23.
 
30.
Stępniak, Grzegorz, Siła queerowej porażki, „Polish Theatre Journal” 1-2: 1-13.
 
31.
Śliwiński, Piotr. 2019. Po co Poznań Poetów? By stanąć z rzeczywistością twarzą w twarz, „Polityka”.
 
32.
Świda-Ziemba, Hanna. 1998. Wartości egzystencjalne młodzieży lat dziewięćdziesiątych, Warszawa: Zakład Socjologii Moralności i Aksjologii Ogólnej. Instytut Stosowanych Nauk Społecznych. Uniwersytet Warszawski.
 
33.
Taconafide. 2018. Soma 0,5 mg, (CD) Warszawa: Nobocoto Studio.
 
34.
Taras, Katarzyna. 2012. Frustraci. Bohaterowie filmowi i literaccy wobec polskiej rzeczywistości po 1989 roku, Warszawa: Wydawnistwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.
 
35.
Wandachowicz, Jakub. 2012. Generacja Nic, „Gazeta Wyborcza”.
 
36.
Wolski, Michał. 2016. Wampir antybohaterem? (Próżne) zmagania z rolą superbohatera na przykładzie Morbiusa, żywego wampira, „Kultura Popularna” 3: 36-47.